Marzec 2020

Pierścionek

Numer inwentarzowy: ML/Arch/204
Datowanie: wczesne średniowiecze (XII-XIII w.)
Materiał: brąz
Wymiary: 26x14 mm, średnica tarczki 14-16 mm

Opis: Pierścionek z tarczką odlewany w całości. Tarczka kształtu owalnego, dekorowana rytem prostym. Ornament przedstawia kompilację centralnie położonej rozetki i rozmieszczonych wokół niej soczewkowatych, ukośnie zakreskowanych pól. Na obrączce w częściach przy tarczce widoczne pogrubienia. Na całej powierzchni widoczne ślady ostatecznej obróbki pilnikiem mające na celu nadanie odlewowi właściwych kształtów oraz poprawę jego powierzchni.
Biżuterii wczesnośredniowiecznej przypisuje się rozmaite funkcje. Poza walorami estetycznymi, posiadała ona również istotne znaczenie społeczne i symboliczne. Uwidaczniała osobiste upodobania, odróżniając poszczególne osoby spośród większej grupy społecznej. Z drugiej strony, dobór ozdób był przejawem identyfikacji z określoną grupą plemienną, etniczną, czy majątkową. Mógł odzwierciedlać także wiek, status cywilny oraz przekonania religijne. Nie ulega także wątpliwości, że biżuteria pełniła rolę środka płatniczego. Te rozmaite funkcje realizowały się zarówno poprzez dobór surowca, z którego wykonywano biżuterię, jak i poprzez kształt ozdób, zastosowane techniki formowania i zdobienia, a nawet sposób noszenia.

opracował

mgr Grzegorz Dąbrowski
kustosz, archeolog
Muzeum Kresów w Lubaczowie