Image Alt

Muzeum Kresów w Lubaczowie

85. rocznica zbrodni katyńskiej

W tym roku przypada 85. rocznica zbrodni katyńskiej, zbrodnia popełniona przez NKWD poprzez rozstrzelanie wiosną 1940 r. prawie 22 tys. obywateli Polski (w tym prawie 15 tys. oficerów Wojska Polskiego i Policji Państwowej). Zbrodnia ma, zgodnie z uchwałą Sejmu RP, znamiona ludobójstwa i jest kwalifikowana jako zbrodnia wojenna, zbrodnia przeciwko ludzkości, zbrodnia przeciwko pokojowi i zbrodnia komunistyczna.

 Szanowny Panie Dyrektorze. Proszę bardzo o podanie mi jakiejkolwiek wiadomości o mojej rodzinie pozostawionej w Lubaczowie, z którą od początku wojny nie mogę nawiązać kontaktu. Ja jestem zdrów i znajduję się w Z.S.R.R. (…). Łączę wyrazu szacunku. Herzog ppł.

Takiej treści kartka pocztowa została wysalana 26 stycznia 1940 r. z obozu jenieckiego w Starobielsku przez ppłk Franciszka Herzoga do dyrektora Szpitala Powszechnego w Lubaczowie dr. Zygmunta Leszczyńskiego. 

Ppłk Franciszek Herzog w 1938 r. objął dowództwo nad I batalionem 39 p. p. „Strzelców Lwowskich” stacjonującym w Lubaczowie, gdzie sprowadził rodzinę, żoną Ludwikę i trzech synów: Wacława, Tadeusza i Franciszka. Funkcję dowódcy lubaczowskiego batalionu pełnił do końca sierpnia 1939 r. We wrześniu 1939 r. w czasie Wojny Obronnej dowodził rezerwowym 3. batalionem 154 p. p. Armii „Karpaty”. Pułk bronił przeprawy na Sanie, następnie wraz z niedobitkami przebił się do Lwowa. Po kapitulacji miasta wraz z innymi żołnierzami trafił do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 r., 85 lat temu, Sowieci zamordowali go w Charkowie.

13 kwietnia 1940 r. rodzina ppłk Herzoga została deportowana do Kazachstanu. Na zesłaniu w 1942 r. zmarła jego żona Ludwika. Jego trzem synom udało się opuścić „nieludzką ziemię” wraz z Armią Andersa. Najstarszy syn Wacław wstąpił do Polskiej Marynarki Wojennej w Wielkiej Brytanii, młodsi: Tadeusz i Franciszek znaleźli schronienie w Indiach.

Franciszek Karol Herzog był synem Franciszka i Heleny z Jędrzejowskich. Urodził się 10 września 1894 r. w Białej w województwie krakowskim. Od 1914 r. służył w 1 pułku piechoty Legionów Polskich, ranny w czasie walk. Członek Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1918 r. przydzielony do 5 pułku piechoty Legionów. W 1919 r. odkomenderowany do prac plebiscytowych na Śląsku Cieszyńskim. Od 1920 r. dowódca kompanii 1 pułku piechoty Legionów, w którego szeregach walczył na froncie. Potem pełnił służbę w 75. pułku piechoty, 38. pułku piechoty oraz 39 pułku piechoty. W 1939 r. dowódca III batalionu 154. pułku piechoty rezerwowego. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari 5 kl., Krzyżem Walecznych (czterokrotnie), Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Złotym Krzyżem Zasługi oraz innymi zagranicznymi odznaczeniami.

ZAPRASZAMY DO ODWIEDZIN

ul. Jana III Sobieskiego 4
37-600 Lubaczów

ul. Jana III Sobieskiego 4
37-600 Lubaczów

Radruż 13
37-620 Horyniec-Zdrój

Nowe Brusno 103
37-620 Horyniec-Zdrój

Przejdź do treści